Het zal niemand ontgaan zijn dat oktober Borstkankermaand was. De initiatiefnemers van deze themamaand, die zich hebben verenigd in de stichting Pink Ribbon, hebben sinds 2003 de aandacht voor borstkanker naar een bijna glamorous niveau weten te tillen.
Beroemdheden als Kylie Minogue, Anastacia, Guusje Nederhorst, Ellen ten Damme en Sylvia Millecam werden op relatief jonge leeftijd met deze ziekte geconfronteerd en hebben borstkanker daarmee een gezicht gegeven, waardoor jonge vrouwen zich meer bewust zijn geworden van het belang van zelfonderzoek en een gezonde levensstijl.
Toch heb ik de neiging om juist tijdens de jaarlijks terugkerende Borstkankermaand mijn kop heel diep in het zand te steken en vooral niet naar de facts & figures te kijken die keihard in mijn gezicht schreeuwen dat één op de acht vrouwen de ziekte zal krijgen.
Waar ik al helemaal niet blij van word, is de waslijst met risicofactoren voor borstkanker. Want behalve dat kanker niet in mijn familie voorkomt, voldoe ik aan zeker drie ‘voorwaarden’ om de ziekte te krijgen. Laat ik de lijst nog eens doornemen:
•Gebrek aan lichaamsbeweging (check, maar wordt aan gewerkt)
•Erfelijke belasting (n.v.t.)
•Vroege leeftijd van de eerste menstruatie (check)
•Late menopauze (hoe later hoe beter, in g'dsnaam)
•Het hebben van weinig of geen kinderen (check)
•Het krijgen van het eerste kind op latere leeftijd (n.v.t.)
•Het kort of helemaal geen borstvoeding geven (n.v.t.)
•Overgewicht (n.v.t.)
•(Overmatig) alcoholgebruik (n.v.t.)
•Het (langdurig, 2 tot 3 jaar) gebruik van hormoonpreparaten om overgangsklachten tegen te gaan (n.v.t.)
•Aanwezigheid van heel specifieke goedaardige afwijkingen in de borst (n.v.t.)
•Gebruik van het DES hormoon (n.v.t.)
•Bestraling op de borstkas op jonge leeftijd (n.v.t.)
Juist. Had ik nu toch maar op jonge leeftijd een kind gebaard en gezoogd en was ik nou maar altijd bij dat manisch sportieve vriendje zonder hersens gebleven (maar waarom sporten als je van nature al een goddelijk lijf hebt?), dan had ik die twee punten al weg kunnen strepen.
Maar misschien kom ik heel laat in de overgang (waar toch elke vrouw op hoopt), die dan weer ondersteund moet worden met enge hormoonpleisters, omdat anders al mijn botten in één keer breken. Kleng! Weer twee streepjes dichter bij de gevreesde ziekte.
Volgens Pink Ribbon is, naast matig alcohol drinken en gezond eten, ‘bewegen’ het sleutelwoord, dus op dat gebied heb ik vast goede voornemens. Daarnaast is uit onderzoek gebleken dat het doen van huishoudelijke klusjes (met de hand afwassen, de vloer dweilen, stofzuigen) een gunstige invloed heeft op de weerbaarheid van het lichaam tegen borstkanker. Dan ben ik sowieso goed bezig, maar dat onderzoek vertrouw ik niet helemaal.
Nog interessanter is het dat ook de borsten zelf in beweging moeten blijven, en een regelmatige borstmassage uiterst gezond is... Dus, heren, u weet wat u te doen staat. Het is van levensbelang! En ook wel zo aardig, nu wij vrouwen alle huishoudelijke taken weer grommend op ons zullen nemen.